Hoi Liefie,

Er is weer het een en ander gebeurt afgelopen tijd.
Het houdt maar niet op hier.
Je bent volop aan het ontwikkelen.
Je staat nooit stil, je probeert steeds weer meer te leren.
En dat is voor jou alleen maar goed natuurlijk maar voor mij is het soms wel eens vermoeiend, want je zit nooit stil.
Ook als je iets echt niet kunt dan zet je door tot je er zelf genoeg van hebt om het later weer eens te gaan proberen.
En dat bewonder ik wel in je! Je zet door!
Je weet van geen ophouden.
Ik mag je ook niet altijd meer helpen dan zeg je: ‘’Ijke zelf doen’!
En dat is alleen maar goed voor als je straks naar school gaat.
Je kunt dan al veel zelf doen.
Zoals zelf je schoenen aan en uit doen want dat kun je nu ook,GOED HÉ!!!
Je bleef maar door oefenen tot je het voor elkaar had.
En ook de meeste keren de schoen aan de juiste voet,dus dat vind ik al helemaal knap!
Ook je broek aan gaat een stuk beter.Alleen de achter kant is nog wat moeilijk,maar we blijven gewoon door gaan.
Ooit komt het helemaal goed.
Je trui aan en uit is nog wat lastig want je krijgt je arm er niet goed door heen.
Maar met wat oefening duurt dat ook niet lang meer.
Straks hoef ik je helemaal nergens meer mee te helpen. ( snik, snik)



Maar ik heb nog een paar leuke nieuwtjes .
Je hebt op de peuterspeelzaal een nieuwe stagiaire
Haar naam is Annemiek.
En je raadt het nooit maar ook zij is verstandelijk gehandicapt!
We dachten eerst dat zij ook het syndroom van Down had,maar dat bleek niet zo te zijn.Ik vind het schitterend dat ze bij jou in de groep zit.
Dit is een mooi voorbeeld van integratie.
Alie vindt het dan ook een hele uitdaging om met haar samen te werken.
Het is natuurlijk ook totaal anders om met iemand samen te werken die een beperking heeft.Er gaat voor hen een heel nieuwe wereld open.
Ik ben trots op hen dat ze er zo mee om gaan en jou en Annemiek zo hebben opgenomen.En ik vind het ook heel mooi om te zien hoe de andere ouders er mee om gaan.Het is gewoon, het word niet als ‘niet normaal’’ gezien en dat is wat we graag willen, toch?

Ook heb ik goed nieuws over school.
Je komt bij Juf Jannie in de klas, mijn favoriet!
Ik weet zeker dat je het daar heel goed zult hebben.
Ze is hier ook thuis geweest om ‘kennis” met jou te maken.
Als je aan me zou vragen: ‘beschrijf de ideale kinderjuf’’ dan is dat voor mij Juf Jannie!
Ik weet niet, maar ze raakt me gewoon. Het gevoel bij haar is goed en dat vind ik heel belangrijk.
Ook ten opzichte van jou.Jij was direct open tegen haar en dat is ook wel eens anders bij sommige mensen.
We hebben een paar afspraken gemaakt en ze komt nog een keer bij jou op de peuterspeelzaal kijken om te zien
hoe je het in de groep doet.
Want ze wil graag zien hoe je reageert en hoe je ‘speelt’’ met de andere kinderen.
Op school ben je toch meestal heel anders als thuis.
Natuurlijk, het zal voor jou weer wennen zijn, maar ook voor haar, en voor ons.
Maar samen komen we er wel uit daar ben ik niet bang voor. Ik heb er het volste vertrouwen in!
Als jij het maar leuk vind en je prettig voelt want dat is het belangrijkste.
En net als wat Juf Jannie zegt ‘’we zien wel hoe het gaat’’.
Ze zit wat dat betreft op onze lijn en dat vind ik wel prettig.
Niets geen poespas, normaal doen!, want dat is het beste.
Je kunt toch geen dingen echt vooraf afspreken want we weten niet hoe jij reageert op school.
Na de herfstvakantie begin je met de wen dagen en m.i.v. December stroom je in met twee dagdelen per week.


Ook ben je bezig met zindelijk worden.
Het potje is geen succes maar we hebben van Annelieke een wc-brilverkleiner gekregen en daar wil je wel op.
Dus dat doen we dan maar.
Je vraagt er wel eens om maar soms zet ik je er ook zelf wel eens op.
Even om te laten wennen.
Voor school is het geen probleem dat je nog niet zindelijk bent, dus er zit gelukkig geen druk achter.
Papa gaat een soort aankleedtafel maken voor Juf Jannie en daar kan ze jou dan zelf op verschonen.
Mocht ze geen tijd hebben dan doet de directeur, Meneer Zijlstra, dat. En dat vind ik prachtig dat het zo geregeld kan worden, want ik heb ook wel eens andere verhalen gehoord.

Maar verder ben je een schat van een meid en heb je nu al een persoonlijkheidje.
Je bent net als je broer.
Alleen nee is niet genoeg als je zelf denkt dat het wel kan.
Neem nu het klimmen op de stoelen of bank.
Als jij vind dat het kan dan doe je het gewoon of ik nou wel of niet wat zeg.
Als ik er dan aan kom lopen laat je je alsnog gewoon van de bank of stoel glijden en gaat dan heel hard lachen.
Soms lach ik dan ook wel, vooral om het gezicht wat je dan trekt. Zo van: ‘maar het is me wel mooi gelukt’’!
En dat het pedagogisch onverantwoord weet ik ook wel, maar je kunt me soms ook gezichten trekken.
Met je armen op je rug ga je dan tegen de deur of muur staan en ligt helemaal in een deuk!!
En zegt dan soms ook :‘’mama doen’’!
Het vergt héél véél geduld want soms vergeet ik gewoon dat je ds hebt en dan moet ik omschakelen.
Oh ja,…. even wachten en dan nog een keer herhalen.
Maar soms gebeurt het ook wel als dat allemaal gedaan is dat ik als nog boos op je moet worden,
en dat vind je niet leuk.Daar kun je niet goed tegen maar soms is het wel nodig.

Ik kijk nu naar je hoe je met papa een boekje zit te lezen.
Je bent zo’n mooie meid!!
Je herhaald alles wat er word gezegd en je probeert papa ook een verhaaltje voor te lezen.
Je wijst dan wat aan en papa moet zeggen wat het is en dan zeg je heel trots: ’goe zo papa’’
Nou dan smelt je toch gewoon!,Ik wel!

*

*

*

*

Achter op de mammoetskelter bij Jonathan.

Hou van jou XXX mama

op de achtergrond Annemiek

juf jannie

13-10-’04

vervolg vierde jaar....


.